Zondag 21 september is het dan zover. De eerste competitiewedstrijd staat weer op het programma! Voor mij alweer het 26e seizoen waarin ik de clubkleuren en de eer van onze mooie club OZW mag verdedigen. En toch is er iets in mij dat maakt dat ik meer gespannen ben dan normaal voor de eerste wedstrijd van het seizoen. Dat zit hem niet in het feit of ik het niveau nog aan kan op mijn 53e, dat vertrouwen is wel aanwezig want als moderne linker wingback met een goddelijk lichaam maak ik elke week nog het verschil
Mijn gespannen gevoel komt meer voort uit een 2-tal ervaringen eerder die week die mij zorgen baren en mij als voetballiefhebber pur sang verdrietig maken. Ik heb het hier over de scheidsrechters die, het op vrijwillige basis, elke week weer mogelijk maken dat er tienduizenden wedstrijden worden gespeeld in heel Nederland.
De eerste negatieve ervaring was het feit dat onze “vaste” scheidsrechter Arnold het bestuur van OZW te kennen heeft gegeven dat hij per direct stopt met het fluiten van wedstrijden voor OZW. De reden voor dit trieste besluit is ingegeven door het feit dat hij niet meer het plezier ervaart en dat hij helemaal klaar is met de op- en aanmerkingen op zijn fluiten. Ik trek het me persoonlijk aan dat dit een club als OZW is overkomen! Wat mij betreft een dieptepunt in mijn 25-jarig lidmaatschap bij OZW. Hierbij wil ik aantekenen dat we allemaal een verantwoordelijkheid hebben als het gaat om houding en gedrag.
De tweede negatieve ervaring speelde zich zaterdagmorgen in Hoogezand af. Mijn 13 jarige zoon moest voetballen in en tegen VV Hoogezand. Scheidsrechter van dienst was een vrijwilliger van circa 18 jaar van VV Hoogezand. Heel mooi en fijn dat jongeren betrokken worden om hun steentje bij te dragen bij hun voetbalclub en iets terug willen doen voor de jeugd’, dacht ik nog tijdens de wedstrijd. Daar dacht de grensrechter (vader van één de spelers van Hoogezand) anders over. Hij maakte in woord en agressieve gebaren duidelijk dat hij het niet eens was met de scheidsrechter. Vervolgens gaf hij de brui eraan en liep weg. Het ergste moest nog komen. Na afloop van de wedstrijd kwam hij verhaal halen samen met een andere man. Ze wilden beide de scheidsrechter (18 jarige vrijwilliger) aanvliegen. Notabene de ouders van de uitspelende club (VV Helpman) moesten vervolgens de scheidsrechter beschermen en hem in veiligheid brengen.
Pfoeh bovenstaande twee ervaringen hakten er wel even in bij mij. Ik durf mij een voetballiefhebber pur sang te noemen maar bovenstaande ervaringen vind ik lastig om los te laten. Mijn geliefde sport (en meerdere sporten) gaat gebukt onder een tekort aan vrijwilligers en dat maakt dat het steeds lastiger wordt om alles rondom wedstrijden te organiseren.
Oh ja de eerste competitiewedstrijd uit tegen Stadspark 2. Einduitslag 3-4. Deze stand was reeds bij rust bereikt. De eerste overwinning is al binnen! Echt alles zat in deze wedstrijd wat het voetbal zo mooi maakt:
– Goals
– Sportiviteit
– Respect
– Normaal gedrag
– Goals
– Blunders
– Voetbalhumor
– Lachen
– Spierpijn
– Etc.
Ik wil afsluiten met onderstaande tekst die ook op onze website is te vinden.
Leve OZW!!!
