Datum: Zondag 9 november 2025 | 10.00 uur
Wedstrijd: Helpman 2 – OZW 2
Uitslag: 1-2
Zondagochtend 08:15 uur…de tonen van Sultans of swing van the Dire Straits banen zich een weg vanuit mijn wekkerradio richting mijn gehoor. Heel langzaam ontwaak ik op deze prachtige wedstrijddag en rijst bij mij de vraag of de oude meesters vandaag tegen Helpman 2 ook swingen als sultans…over een kleine vier uur zal ik het weten.
De wekker had ik bewust iets later gezet, want de voorbereiding op deze wedstrijd begon al op vrijdagavond. Na de ALV is een select gezelschap van het 2e neergestreken in café de Wolthoorn. Naast filosoferen over onder andere het kerkje van Heveskes in de strijd tegen de opkomende industrie in de Eems-Dollard, en de invloeden van de Egyptische cultuur in Nederland, werd daar ook alvast het wedstrijdplan voor komende zondag besproken.
De zaterdagavond hadden de gebroeders Blaauw een familieavond in Exloo, waar we normaal gesproken altijd onze oud “Knoalster” jeugdtrainer Popke Marissen treffen. Onder het genot van een hapje en drankje is voetbal op zo’n avond dan toch vaak een gespreksonderwerp. En samen in de op de terugweg namen Arjan en ik nog even onze selectie voor zondag door, evenals de laatste prestaties van de komende tegenstander. Een gedegen voorbereiding dus!
Onze huidige competitie is misschien wel de meest groene tot nu toe, vrijwel allemaal stadse clubs op fietsafstand, dus CO2 neutraal te bereizen. De stalen ros stond al klaar, dus de voetbaltas met het beeldschone OZW-tenue over de schouder en hup, van Haren naar Helpman. De prachtige herfstkleuren daalden ragfijn neer op mijn netvlies, wat een spektakel. Zou het op het veld ook zo’n spektakel worden?
In het centrum van Haren kwam een op dezelfde snelheid naast me rijden met het bijrijdersraampje geopend…ja hoor, een breed glunderende Marnix Kolder! Afgelopen vrijdag nog de Koos Duym bokaal in ontvangst genomen en vandaag alweer op tijd uit Westerlee vertrokken om het doel van OZW2 te verdedigen. Dat geeft toch een goed gevoel.
Op het sportpark Esserberg word ik welkom geheten door wie anders dan Tox, die eem tied veur een pafke had. Langzaamaan komt de selectie binnen druppelen, we pakken een bak koffie, bespreken de laatste roddels en begeven ons naar kleedkamer 6.
De opstelling: In de wissel staan Mario, Sander, Henk, Aldert en Robert. De overige spelers staan in de basis. We spelen in onze mooie groene uitshirts. Ik pak de vlag ter hand om zo toch wat in beweging te blijven, mocht ik snel moeten invallen (Robert Elting stond toch wat raar te kuchen tijdens de bespreking…).
We beginnen nog redelijk aan de wedstrijd met aardige controle in de opbouw. We komen echter slecht in onze aanvalslinie. Gaandeweg weet Helpman een overtal te creëren op het middenveld en worden ze wat dreigender. Dat is ook de fase waarin de rechtsbuiten van Helpman de bal vanaf de achterlijn vanuit een schier onmogelijke hoek tussen de palen schiet. 1-0 achter! We krijgen slecht grip op het middenveld en bij een Helpenezer steekpass wordt de spits van dienst gevloerd in de zestien, strafschop! Met werkelijk een “Glanzparade” stopt Marnix de pingel en houdt ons in de wedstrijd. Dit gaf een boost waardoor we ook de aanval weer wisten te vinden. We bestookten de zestien van Helpman met vroege voorzetten. Zo kwam Jasper aan de bal en wist hij van de linkerflank Dennis te vinden die, goed gepositioneerd bij de tweede paal, de bal in het net tikte. 1-1 ruststand!
De tweede helft werd afgetrapt met Sander (links back), Mario (middenveld) en Henk (rechter centrale verdediger) als wissels. We kregen iets meer grip op het middenveld en meer rust aan de bal. De mooiste (loop)actie van de tweede helft leverde direct de 2-1 voorsprong op. Vanaf rechts rond de middenlijn wist ik Mario te vinden, zoals ik hem ook vrijdag in de Wolthoorn wist te vinden. Mario draaide open en gaf een sublieme stekpass op mij. Zo penetreerde ik de zestien vanaf rechts en zag de bal zo in de verre kruising vliegen…zág, want voordat ik kon uithalen werd ik van achteren gevloerd en kon de scheidsrechter niet anders dan voor een strafschop fluiten, terecht! Arjan schoot deze gedecideerd binnen, 1-2!, met nog een kwartier te gaan. In dat kwartier onderscheidde Marnix zich met de éne na de andere wereldredding. Zouden de handschoenen van Hidde toch het verschil maken?…;-) Uiteindelijk trekken we onder leiding van Maarschalk Marnix de winst over de streep.
We behouden de ongeslagen status, een euforisch gevoel maakt zich meester. Hoe mooi is het om de dag zo te beginnen. Mooi ook dat er veel OZW publiek aanwezig was, van jong tot oud. Onder de douche en tijdens de nazit ontvouwen zich mooie gesprekken en ontpopt zich de ongrijpbare voetbalhumor, waarover zoveel door (oud)spelers wordt geroemd. Zo hoorde ik dat Marc Overmars wel eens in zijn tuin staat te blaffen en dat, mocht hij weer wat bij Ajax gaan doen, Dick daar wel trainer kan worden…
Wat weer een prachtige awayday. Ik stap op de fiets terug naar het lommerrijke Haren, de route baadt nog immer in de geel- bruine herfst tinten. Steve heeft de groene uitshirts in de tas en Tox wederom de drie punten. Kleurrijke punten. De Oude Meesters swingen!
Leve OZW!
Tox met de punten in de tas. En zagen jullie het, ook in dit verhaal was Tox weer overal!