Datum: Zondag 28 september 2025 | 10.00 uur
Wedstrijd: Stadspark 4 – OZW 3
Uitslag: 4-1
Zondagochtend, nat veld, zonnetje dat voorzichtig doorbrak, kortom: een perfecte setting voor een
potje amateurvoetbal. Helaas vergaten de voetbalgoden iemand te waarschuwen dat wij ook
meespeelden.
Voor de wedstrijd
Martin Bakker was al kansloos: geblesseerd, geen tas mee, nul speelminuten. Zijn bijdrage beperkte
zich tot het langs de lijn analyseren waarom het zonder hem niet zou lukken. Helaas voor hem. Erik
besloot ondertussen weer een nieuw vakje op zijn voetbalbingo af te strepen: ditmaal de rol van
laatste man. Nog een paar weken en hij kan “volle kaart” roepen bij de scheidsrechter.
Martijn (bij velen beter bekend als Bram) begon als rechtsvoor in de basis. Niet vanwege zijn
snelheid, die laat zich nog steeds het best omschrijven als “rustig ambulant”
, maar vanwege zijn
voetballende kwaliteiten en gevoel voor ruimte.
De eerste helft
We begonnen met dezelfde spelopvatting en formatie waarmee we eerder de Jan Seiffers bokaal
wonnen. Dat gaf hoop. Het eerste kwartier probeerden we nog keurig van achteruit te voetballen. Dat
ging nog best aardig, tot Arjan Nieuwbeerta’s knie het na tien minuten voor gezien hield. Vanaf dat
moment klopte het spel net wat minder: de welbekende balans in het elftal was weg. Het oogde slap,
vooral omdat we de bal binnen no-time kwijt waren en niet in de duels kwamen zoals eigenlijk had
gemoeten. Zo gleed het spel langzaam van “voetballend proberen” naar “overleven in eigen zestien”
.
Kortom: de wedstrijd stond bij OZW op standje sluimermodus. Zoals men zegt: wie langzaam opstart,
wordt langzaam voorbij gelopen.
Drie tegengoals later, een mix van balverlies, duels verliezen en een vleugje chaos, gingen we met
3-0 de rust in.
Tweede helft
Na rust gingen de principes overboord en werd het opportunistisch rammen: wat minder structuur,
meer proberen in de duels te komen. Voetbal blijft een raar spelletje: de bal lijkt altijd sneller dan ons
verstand. Wander schoof als middenvelder hogerop, we kregen druk naar voren en jawel: Giovanni
gaf een keurige assist op Tjerk, die de keeper knap omspeelde en de 3-1 binnenschoot. De
comeback leek geboren en de 3-2 hing zelfs in de lucht… maar helaas, voetbal luistert niet altijd naar
goede bedoelingen.
Energie is net benzine: op een gegeven moment is de tank leeg. Bij beide ploegen overigens.
Stadspark profiteerde in de slotfase met een uitbraak, waarbij Jan Tebbens, verder uitstekend
keepend, ongelukkig werd omspeeld. Eindstand: 4-1.
Conclusie
De eerste helft vergeten we snel, de tweede helft nemen we mee. Als we dat opportunistische spel
kunnen combineren met de spelopvatting van de “bokaal-wedstrijd”
, dan moet het de volgende keer
echt goedkomen!
En wie weet kan Erik dan eindelijk weer eens ergens voetballen waar hij wel bingo heeft.