Twaalf man

Datum: Zondag 7 september 2025
Wedstrijd: OZW 2 – SC Stadspark 3
Uitslag: 3-1

Ja hoor, de eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen! Al vanaf woensdag tijdens de laatste training ging het erover, en de spanningen liep snel op. We keken met z’n allen naar de aanmeldingen maar ook naar de afmeldingen. Komt dit wel goed? We horen niks van onze coach Errol. We hebben maar twaalf man op papier, en dat zijn niet allemaal fitte jongens. Zou hij contact hebben gezocht met het derde om wat spelers te lenen? Conclusie: we zullen wel zien met wie we zondagochtend op het veld staan.

Zondagochtend. Aan het weer zal het niet liggen. Onderweg naar het trainingsveld wil ik Pedro ophalen, maar die is al onderweg. Ik ben mooi op tijd aanwezig en zie Errol achter de bar zich alweer in het zweet werken om de koffie op tijd klaar te krijgen. Wat een held. De tegenstander heeft hij al veel eerder binnengelaten, want die waren zoals gewoonlijk weer verdomd vroeg aanwezig.

Ik zet een stoeltje buiten in de zon en drink mijn bakkie koffie. Daar in de verte zie ik onze verloren zoon Marnix aan komen lopen. Hij vervangt onze vaste keeper Mark, die vanwege een trainingsongelukje tijdelijk is uitgeschakeld (het schijnt dat zijn knieën niet waren ingesteld op tien kilo minder lichaamsgewicht). Voor de gelegenheid heeft Marnix meteen maar nieuwe handschoenen gekocht, aan het materiaal zal het bij hem niet liggen. Wat fijn dat hij er weer is en deze belangrijke rol op zich wil nemen.

Langzaam druppelen de andere teammaatjes binnen. Wat stom dat ik heb durven twijfelen aan onze coach. Hij heeft de crème de la crème van het derde uitgenodigd om met ons mee te ballen. Wat een meesterzet van Errol.

De zon schijnt, twee elftallen staan klaar, een scheidsrechter die bereid is geweest om uit bed te komen, en een legioen aan toeschouwers, alle ingrediënten voor een prachtige zondagochtend. En dat werd het.

Vanaf de aftrap domineerden we. Van achteruit werd constant rondgespeeld door Sander, Steve, Pedro en onze aanvoerder Henk, op zoek naar openingen. De Stadsparkers, een stuk jonger en fitter, bleven maar achter de bal aanlopen, maar kwamen er niet aan. Op het middenveld was het heerlijk voetballen met Paultje en Arjan Beerta. We konden elkaar goed vinden en met z’n drieën volle bak druk zetten als het nodig was. Er was altijd ruimte om de bal terug te brengen naar de laatste linie of de opening naar voren te zoeken met TJ, Gio en onze snelle wingman Gerrie.

Meerdere keren wist Gerrie door te breken via de rechterkant, maar de bal wist maar niet het hoofd van TJ te raken. Gio slingerde de bal een aantal keren voor het doel, maar helaas zonder resultaat. Totdat onze enige echte ouwe linkspoot, die al 25 jaar trouwe dienst verleent aan OZW, de verlossende voorzet gaf, waarna TJ hem keurig inkopte. Later gaf hij er nog zo één, maar die werd helaas net gemist door Beerta.

Met 1-0 gaan we de rust in. Op weg naar de kleedkamer loop ik naast de aanvoerder van de Stadsparkers. “Er zit wel veel kwaliteit in jullie team,” zegt hij. “We blijven maar achter die bal aan rennen.” Iedereen heeft genoten. Er worden een paar wissels doorgevoerd, want iedereen moet immers spelen: Emiliano komt erin voor Gerrie, Aldert voor Pedro en Gio voor Berghuis.

We maken een slappe start in de tweede helft en na nog geen minuut staan we alweer bijna gelijk. Gelukkig worden we wakker en pakken we de draad weer op. De Stadsparkers blijven

echter druk zetten, en na een paar reddingen van Marnix wordt hun inzet beloond met een enorme poeier. Die wordt nog aangeraakt, maar Marnix kan er niks meer aan doen: 1-1.

We gaan niet bij de pakken neerzitten, want we voelen dat we deze wedstrijd moeten winnen we zijn gewoon beter. TJ wordt gewisseld voor Robert Drost. Al snel komt hij één-op-één met de keeper, maar die redt knap. Kort daarna maakt Stadsparkers een overduidelijke overtreding in de zestien. Penalty. Even wil Marnix hem opeisen, maar Steve staat al achter de bal: overduidelijk 2-1.

We spelen door, houden de druk erop en worden beloond met de 3-1 die wordt gemaakt door Emiliano. De bekerdroom is still alive!

Na afloop is er een teambespreking. Ik kan er helaas niet bij zijn, maar ik wil afsluiten met een ode aan Errol. Met dit zootje ongeregeld toch leiding geven, iedereen bij elkaar houden en duidelijke afspraken maken, petje af. Samen zijn we OZW. We zijn meer dan voetbal alleen. Samen houden we de club levendig, en iedereen draagt zijn steentje bij.

Leve OZW!